De week voordat Ron en Simone de keuken zouden komen slopen ben ik door alle zooi gegaan die in de keuken stond. Alles uitzoeken, de 'te gebruiken voor' data's uitgezocht en daarna alles inpakken in verhuis dozen en de kelder vol gezet met losse dingen omdat de keuken eruit moest. En dan ben je de hele week ook onthand want waar je precies het vergiet en het groente mesje hebt gelaten, weet je dan niet meer. En door 15 dozen gaan om die dingetjes te zoeken, daar heb je dan ook geen zin meer in.
Ron en Simone hebben een midweekje gelogeerd bij ons. Natuurlijk voor de gezelligheid maar ook omdat ze onze keuken gingen slopen. Het laten slopen en afwerken was zo verschrikkelijk duur dat ze spontaan aanboden om te helpen. En als je ziet wat Ron allemaal meeneemt qua gereedschap, dan doet hij niet onder voor een prof. We hebben alles eruit gehaald, de spullen gelijk naar de stort gebracht, elektriciteit aangelegd, muur afgesmeerd en de muur geschilderd. En 3 dagen later waren we klaar voor de nieuwe keuken! En Simone heeft geloof ik 3 dagen lang alles weer afgestoft en gedweild. Je wilt echt niet weten wat een stof er vrijkomt.
25 Februari werd de keuken gebracht en 27 februari kwam een installateur de keuken monteren. En echt, het ziet er prachtig uit! Ik ben zo blij met de kast/la ruimte en de afzetmogelijkheid nu ik een extra lang aanrecht heb gekregen!
Maar ik verbaas me ook dat zo'n man alleen komt om de boel te doen. Zo hebben wij een vrij lang composiet aanrechtblad. Loodzwaar en onhandig om te tillen. Maar hij zat er niet mee om MIJ te vragen om het aanrecht met hem op te tillen. Das toch raar? Wat nou als ik niet zou kunnen helpen, had hij dan het aanrecht niet gemonteerd? Nou ja, vreemd.
Natuurlijk moest ik tussen de bedrijven door ook nog Tashi naar de kapper brengen. Omdat hij het rompertje 10 dagen lang aan moest houden zodat hij niet aan zijn wondje kon likken, is al zijn haar vervuld en gaan klitten. Hij had er enorme last van. En nu is dus Tashi een beetje op zijn baasje gaan lijken. Tondeuse erover en weg haar!
Ook hebben we Sammie's eerste verjaardag op 26 februari gevierd! Ze vond het heerlijk om in de belangstelling te staan en een rondje te maken langs al het bezoek. We hebben haar een sprekende Woezel gegeven en ze vond het geweldig! Ze is echt een schatje.
Op 1 maart was Chiel jarig. We hebben er niets aan gedaan want Chiel was eigenlijk best druk met z'n werk maar de kids zijn toch even langs geweest net als Yvon en Mari. Het enige wat Chiel perse wilde was een slagroomtaart. Nou dat kan. En hij heeft van mij een tuinkabouter gekregen. Jongensdroom!
Vrijdag heb ik nog onze oude eettafel in een white wash gezet. Dat ziet er stukken beter uit en het scheelt weer een andere tafel kopen. Dus druk, ach maar een beetje...
Op 4 maart dachten we even gezellig naar Nijmegen te gaan. Beetje rondlopen, cadeautjes kopen voor Leena en Jasmijn die eind maart jarig zijn en om te lunchen in de stad.
Nou dat verliep een beetje anders. We kregen te maken met agressie. Vreselijk.
Een bestuurder die het niet leuk vond dat Chiel iets zei nadat hij 10 minuten de straat had geblokkeerd en daarna dus wel in een parkeer haven zijn auto ging parkeren. Hij sloeg op tilt. Heeft over de stoep geprobeerd om ons in te halen maar de plantenbakken die daar stonden werkten niet mee, hij heeft geschreeuwd en ons uitgemaakt voor alle lichaamsdelen en ziektes die je maar kan verzinnen, vervolgens ons bedreigd met de dood, toen pistool gebaren gemaakt naar mij, had ik al gezegd dat hij ons kapot wilde maken en dat we over onze schouder moesten blijven kijken want hij wilde ons dood hebben?, toen ons gevolgd de parkeergarage in en daarbij heeft hij geprobeerd zijn auto in onze auto te boren. Hij wilde waarschijnlijk niet betalen voor de parkeergarage, want toen wij met de lift omhoog kwamen was hij er niet meer godzijdank en hoefde ik niet de telefoon te gebruiken die al op 112 stand-by stond, maar wij waren allebei helemaal de weg kwijt. We liepen als zombies door de stad en hebben weinig genoten van een dagje vrij. We hadden beter gelijk naar huis kunnen gaan want Chiel was als de dood dat onze auto ook gesloopt was als we terug zouden komen. Gelukkig is dat niet gebeurt maar de schrik zit er goed in. Ik heb het hele weekend gehuild. Alle bedreigingen gaan niet in de koude kleren zitten en ik kreeg flashbacks van jaren geleden toen ik in Arnhem werkte en daar mijn nodige portie agressie bijna dagelijks voor de kiezen kreeg. Bah. Ik heb een melding gemaakt bij de politie van dit alles. Ik kan echt met mijn hand op het hart zeggen dat in al die jaren dat wij in een miljoenen stad hebben gewoond, dit nog nooit hebben meegemaakt, zelfs niet in een afgezwakte versie hiervan. Ik kan je zeggen dat dit niet meehelpt als je al een beetje last van heimwee hebt.
Maar gelukkig kregen we gisteren onverwacht bezoek van vrienden die in de buurt waren en dat resulteerde in een heerlijke middag hangen aan de keukentafel met een flesje wijn of 2. Dat helpt dan wel weer!
Nou je hebt weer het nodige te verwerken en dat is niet fijn!
BeantwoordenVerwijderenJa, jullie zijn zeker druk geweest. Ben het met je eens dat de impact van de agressie groot is. Er zijn steden waar je er rekening mee houdt maar Nijmegen..... Ziekelijk! Gelukkig zijn er ook veel leuke dingen gekoppeld aan het terugkomen naar Nederland :-)
BeantwoordenVerwijderen