We zijn druk met de voorbereidingen voor de Kerst. De kalkoen is besteld, de boodschappen worden woensdag afgeleverd (lang leven de online bezorgdienst!) de bedden staan klaar voor onze 6 Chinese gasten die eind van de week aankomen in NL en het openbaar hout is aangevuld.
Chiel heeft tegenwoordig het online shoppen ontdekt. Super makkelijk. Je hoeft de deur niet uit, je besteld wat je nodig hebt en vaak heb je het de volgende dag al binnen. Het duurde ietsje langer met het openhaard hout omdat de pallet vol met hout bij het logistiek centrum was beschadigd maar toch binnen 1 week kwamen ze het afleveren.
We hadden het vorig jaar ook al een keertje gedaan. Toen was het 1 cube met berkenhout. We wilden eerst eens zien of het wat was maar eerlijk is eerlijk het wordt perfect aangeleverd. Het is jammer dat zo'n pallet niet gelijk in de achtertuin op de juiste plek neergezet kan worden omdat de tuindeur te smal is, maar het is in ieder geval niet een berg hout wat door een kiepauto wordt neergegooid. Ook dat hebben we wel eens meegemaakt.
Dit jaar dacht Chiel dat eikenhout beter zou zijn. Het blijft namelijk langer branden. Hij wist alleen niet meer of hij vorig jaar een heel of een half pallet had besteld. Nou ik wist dat ook niet meer. Ik vond, mocht het een half pallet zijn geweest, dat er verdomd veel op lag, dus het werd een gokje. Een heel pallet, blijkt nu dus, is 2,5 cube!
Er werd aangebeld, en daar staat een vriendelijke jongeman. Ik kom het hout afleveren, zei hij. Nou toen die achterklep openging van de vrachtwagen moest ik wel even slikken. Oeps. Dat is veel hout. Heel veel hout...
Hij kon met zijn steekwagen, de pallet net tot voor de tuindeur zetten. Zo'n steekwagen kan een drempeltje op of een kuiltje niet nemen (het Stevenspad ligt niet helemaal vlak) dus samen keken we of er nog een fiets langs kon rijden. We wilden niet dat we voorbijgangers in de weg zouden zitten. Hij zette het neer, lachte nog eens vriendelijk en riep 'veel succes he!'
De moed zakte me een beetje in de schoenen. Het was een enorme pallet! Ik zag nog op de bon dat dit ongeveer 800 kilo was. Nou ja, de werkhandschoenen aangedaan, het verstand op nul en gaan met die banaan. Ik heb heen en weer gelopen van kwart over 2 tot kwart voor 5! En mijn stappenteller gaf aan dat ik 8.821 stappen oftewel 6,3 km in mijn eigen achtertuin had gelopen!
Ach en alle mensen die toch langs kwamen op de fiets, riepen me allemaal succes toe. 'Das een flinke stapel vrouwke!' Behalve een oudere dame. Je kent haar wel. Grijs, een elektrische fiets met 2 fietstassen en een sagerijnig hoofd. "nou dat ligt hier niet zo slim hoor' zei ze toen ze perse fietsend langs mijn pallet wilde gaan. Oh en toen werd ik een kreng. Ik had al duizend keer heen en weer gelopen met mijn armen vol met hout. Zwaar hout want eikenhout is veel zwaarder dan berkenhout en dan zo'n opmerking. 'Nou u hoeft hier niet langs te gaan hoor! U had ook over de weg kunnen fietsen toen u zag dat die pallet hier stond!' Ze keek me kribbig aan. 'Nou u had dat ook aan de weg kunnen laten zetten!' 'Nee!', zei ik. 'Dit is mijn achtertuin maar ik heb deze pallet speciaal voor u in de weg laten zetten. Vond ik leuk!' En het fraaie is, dat het Stevenspad eigenlijk geen fietspad is maar een wandelpad! Grrrrr. Ze is die middag niet meer door het Stervenspad terug naar huis gegaan...
Chiel kwam iets eerder thuis om mij te helpen maar toen lag het grootste gedeelte al in de achtertuin. Pff. Hij heeft wel de pallet uit elkaar geslagen voor mij want daar had ik geen kracht voor. Nu moeten we alleen nog het hout van de pallet een keer zagen in stukken om ook in de haard te kunnen branden.
Ik moet vandaag en morgen nog stofzuigen en de badkamer en toilet schoonmaken maar dan ben ik helemaal klaar voor de grote logeerpartij. Ik heb er zin in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten