Koud!

Holymoly, dat is weer wennen hoor, de vrieskou en de gure wind. Ik pak ineens kleding uit de kast die ik echt in geen jaren heb aangehad. De dikke truien en sokken, de waterdichte laarzen en de sjaal en handschoenen staan nu elke morgen klaar. In de weken dat we in NL waren, vond ik het een feestje om eens een trui aan te doen, maar ik ben bang dat ik nu meer moet gaan inslaan.

Wat wel heel gaaf is zijn de wandelingen over de dijk met Tashi als het zo koud is. Tenminste als het droog is en de zon van plan is om zich te laten zien. Die ene week van een paar weken geleden toen het dag in dag uit regende, die mogen me gestolen worden. Maar de afgelopen week was het prachtig. Mooie wolken, prachtige zonsopkomsten, mist boven de waal omdat het water nog warm is, knisperend gras en een hond die maf is. Hoe gaaf is dat!

Gistermiddag liepen Yvon en ik met Tashi door de uiterwaarden. We wilden wel eens zien hoe ver je kon lopen. Nou dat hebben we geweten! We liepen door de klei, door de tractorsporen, sommige stukken waren nog bevroren en andere plekken leken op drijfzand. Tashi vond het prachtig. Tot over zijn buik in de drek, springend door het hoge gras en steeds kwam hij terug om te zien of wij nog wel meeliepen. Hij vond het super, ...totdat de douche aanging!

Hij zag er niet uit en de opgedroogde modder jeukte als een gek, dus eerst in bad. Hij ruikt weer als een roosje en z'n vachtje is weer wit. Hij mag weer op de bank!