Koud!

Holymoly, dat is weer wennen hoor, de vrieskou en de gure wind. Ik pak ineens kleding uit de kast die ik echt in geen jaren heb aangehad. De dikke truien en sokken, de waterdichte laarzen en de sjaal en handschoenen staan nu elke morgen klaar. In de weken dat we in NL waren, vond ik het een feestje om eens een trui aan te doen, maar ik ben bang dat ik nu meer moet gaan inslaan.

Wat wel heel gaaf is zijn de wandelingen over de dijk met Tashi als het zo koud is. Tenminste als het droog is en de zon van plan is om zich te laten zien. Die ene week van een paar weken geleden toen het dag in dag uit regende, die mogen me gestolen worden. Maar de afgelopen week was het prachtig. Mooie wolken, prachtige zonsopkomsten, mist boven de waal omdat het water nog warm is, knisperend gras en een hond die maf is. Hoe gaaf is dat!

Gistermiddag liepen Yvon en ik met Tashi door de uiterwaarden. We wilden wel eens zien hoe ver je kon lopen. Nou dat hebben we geweten! We liepen door de klei, door de tractorsporen, sommige stukken waren nog bevroren en andere plekken leken op drijfzand. Tashi vond het prachtig. Tot over zijn buik in de drek, springend door het hoge gras en steeds kwam hij terug om te zien of wij nog wel meeliepen. Hij vond het super, ...totdat de douche aanging!

Hij zag er niet uit en de opgedroogde modder jeukte als een gek, dus eerst in bad. Hij ruikt weer als een roosje en z'n vachtje is weer wit. Hij mag weer op de bank!

Halverwege de week

Een week vliegt voorbij hier. Voordat je het door hebt is het alweer donderdag!

Enfin, ik heb me verbaast over wat ik zag op tv en social media. Ik kan het niet geloven dat ik tegenwoordig in een land woon waarvan een groep inwoners zo weinig respect toont voor een ander. Ja ik heb in China gewoond en daar is de regering altijd de boosdoener. Maar dat is ook geen democratie. Hier wel.

Schijnbaar mag je tegenwoordig gewoon je mond een duw geven en er alles uitbraken wat je dwars zit. Het liefst ongenuanceerd en vooral niet politiek correct want stel je voor, je hebt tenslotte het recht van meningsuiting. En als er iemand is die dan de moed heeft om een andere mening te hebben, dan mag je bedreigd worden, een hoop beledigingen over je heen krijgen en de ergste ziektes toegewenst krijgen. Het ergste vind ik dan die opmerking, 'ik ben echt geen racist, maar...' of de onzinnige opmerking '...dan moet je maar terug naar je eigen land...' Voor die mensen moet je dus echt oppassen. Onvoorstelbaar. Het lijkt wel of de wereld gek is geworden.

Ik zou het zo fijn vinden als mensen op een normale manier eens tegen elkaar zouden praten. Gewoon met respect. Ook als je een andere mening hebt, links of rechts, maar dat gescheld, bah. Word er misselijk van. Het is altijd de schuld van die ander, waarom je in de problemen zit of als dingen niet gaan zoals je zou willen. Er is geen mens die eens in de spiegel kijkt. Hebben we dan niets geleerd van de ellende die het hoogtepunt kende in 1940-1945?

En als ik dan zie dat het machtigste land ter wereld zelfs straks geregeerd moet worden door zo iemand dan maakt dat me bang. Hou mijn hart vast voor straks als wij verkiezingen hebben...

Gelukkig heb ik Tashi. Tashi vrolijkt me op. Dan lopen we een heerlijk stuk over de dijk, waaien uit en genieten van de wolken, de wilde ganzen en de modder poelen. Tegenwoordig mag hij bij mij ook stukjes los lopen op plekken waar het kan. Hij leert al goed maar soms is de verleiding te groot om de andere kant op te gaan.

Vanmiddag gaan we wandelen naar Sammie. Eerst even langs de huisarts om Chiel's dossier af te geven en dan 2 uurtjes oppassen op haar. En als Chiel vanavond thuis komt gaan we lekker mosselen eten. Kan me niet meer herinneren wanneer ik die voor het laatst heb gegeten in NL. Heb er helemaal zin in.

Gisteren heb ik trouwens voor het eerst de bezorgservice van de AH gebruikt. Wat is dat super zeg! Net zoals in HK laat ik de zware dingen bezorgen en je kan gewoon thuis pinnen! Dat scheelt een hoop gesjouw en drukte op zaterdagmorgen. En als je online besteld, komt dat dus niet uit de winkel hier in het dorp. Je besteld denk ik van een groot centraal magazijn dus veel meer keus en de spullen uit de koeling komen uit de koeling van de vrachtwagen, hetzelfde geldt voor de bevroren spullen. Die worden uit de vrieskast van de vrachtwagen gehaald. Kan niet anders zeggen dan dat het een geweldige service is. En dat is mooi, zo kan ik straks met de kerst vanachter de computer boodschappen doen!

Stormachtig weekend

Grappig hoe je sommige dingen blokt in je geheugen. Nederland is prachtig. Alles, nou ja bijna alles is vlak, veel water, heel groen maar die enorme stormen met windkracht 9, de koude regen en de vrieskou, was ik even vergeten. Brr.

Dit weekend werd Nederland opgeschrikt door zo'n storm. Hier rondom ons huis gelukkig geen enkele schade. Het enige nadeel is dat de bladeren uit heel het dorp bij ons in de voortuin liggen maar verder gelukkig niets. Als je de beelden van het nieuws zag, mogen we echt wel in onze handen knijpen.

 

Wat weer wel geweldig is zijn de prachtige wolken en dreigende luchten. Ik hou daar van. Ik kijk altijd omhoog en de wolken waar zo'n zonnestraal uit piept vind ik super. Het is net of ze uit de hemel even kijken hoe het met je gaat.

Tashi wist niet wat 'm overkwam. Hij werd bijna gelanceerd toen we tijdens het wandelen van die rukwinden voor onze kiezen kregen. Maar alle blaadjes die ronddansen blijven leuk!

Van het weekend zijn Chiel en ik ook wezen shoppen voor een hanglamp in de woonkamer. Dat spotje wat er hing was spuug lelijk en dat wisten we al toen we hem 15 jaar geleden ophingen. Nooit een prioriteit geweest tot afgelopen zaterdag. Maar we hebben nu een lamp die we beiden leuk vinden! Nog 1 klein dingetje...hij moet ook nog opgehangen worden.

Nou ben ik geen held met dat soort dingen, maar Chiel kan niet op de ladder staan (hij voelt met z'n linker voet niet waar hij staat) dus ik moest wel. Hij vertelde me precies wat ik moest doen, eerst de oude lamp eraf, en dan de nieuwe aansluiten. Natuurlijk viel de rozet van het plafond, dus eerst dat weer erop plakken, een nachtje laten drogen en toen op zondagmorgen de nieuwe lamp aansluiten. Met vereende krachten hebben we het gefikst en man, wat ben ik trots! Precies op tijd want om 1 uur stond de afspraak om te dimsummen met Jaap en Mickey!

Wij naar Nijmegen, Tashi bleef voor het eerst 2 uurtjes alleen thuis, en toen we aankwamen zagen we Mickey en Jaap al lopen. Het was net als vroeger. Gezellig gebabbeld en heerlijk gegeten! Ja dat dimsummen blijft een zwakke plek bij ons. Gelukkig dat Oriental Plaza bestaat ;-)

Rond 3 uur weer naar huis. Tashi opgehaald, weer de lamp bewonderd en hup de auto weer in naar Ben om een taartje te eten voor zijn verjaardag. Hij is vandaag, 21 november, jarig! 33 Jaartjes.

Sammie vond het prachtig om iedereen te zien. Ze keek nogal verbaasd toen ze haar bedje uitkwam. Jemig, wat doen al die mensen hier? zag je haar denken.

Daarna weer naar huis, pompoensoep van gisteren opgegeten, Tashi weer uitgelaten (dit keer geen zuchtje wind te bekennen) en in het joggingpak op de bank. Heerlijk.

De ex-buuf

Ik moet zeggen dat het wel even wennen is om door weer en wind en vooral druilerige miezer regen buiten te lopen. Ik weet, we mogen niet klagen. We hebben een heerlijke nazomer gehad, maar nu is het echt pet.

Ik moet gewoon rekening houden met wat ik aandoe. Zomaar een shirt uit de kast trekken is er niet meer bij. Als ik met de hond buiten loop, kan ik beter donkere kleding aandoen omdat ze op de dijk bezig zijn met het uitbaggeren van de uiterwaarden. De straat ligt bezaait met klei hompen die Tashi dan weer leuk speelgoed vind. En als het regent spat alles op en die gure wind is niet lekker. Bah. En Tashi zelf ziet er elke keer uit als een verlopen kat. Het gras is best hoog dus als hij daar door heen loopt, zie je hem per seconde slinken. Van dat bolletje wol is dan niets meer over.

Ik klaag echt niet hoor want ik vind het best fijn om in ieder geval 3 keer per dag naar buiten te moeten met de hond om een frisse neus halen en de nodige dagelijkse stappen te zetten. Alleen die regen...En ik ken tegenwoordig weer wat mensen die daar ook rond lopen, dus al met al best gezellig.

Gisteren kwam Fiona op bezoek. Ik ken Fiona al zo'n 30 jaar. Ze woonde naast ons in Harderwijk en haar dochter en Linn, waren de beste maatjes. Nadat wij gingen verhuizen naar Nunspeet, verhuisden zij richting de randstad en zijn we elkaar uit het oog verloren. Maar lang leve Facebook, we kregen weer contact met elkaar en zijn weer een beetje op de hoogte van elkaars wel en wee. Grappig.

Ze wilde eigenlijk ook een stuk gaan wandelen maar natuurlijk regende het de h e l e dag dus echt uitnodigend om naar buiten te gaan was het niet. Na de koffie met de Bosche bol, snel Tashi een klein rondje laten lopen, (van een klein rondje wordt je trouwens ook drijfnat) thuis gebracht en daarna zijn wij d'n Optie op gaan zoeken voor een lunch. Heerlijk was het. En gezellig!

Ze is aan het eind van de middag weer naar huis gegaan en ben ik begonnen met het avondeten. Chiel kwam vroeger thuis dan normaal, want tegenwoordig gaat hij naar de sportschool. Oefeningen doen die de fysiotherapeut hem heeft gegeven. Ook dat is ook wel weer wennen. Hij mist Eddy. Nee, niet nare Eddy, maar zijn eigen therapeut Eddy. Met Eddy werd hij uitgedaagd om grenzen te verleggen maar hier is dat niet het geval. We begrijpen nu dat op alles wordt gekort en dat er weinig tijd is voor interactie. Jammer, maar het is niet anders. Dus daagt Chiel zichzelf uit. Hij verzint het zelf wel op de sportschool. Het leuke daarvan is wel dat hij Linn daar tegenkomt! Weet niet of Linn het ook leuk vind om haar vader daar te zien, hihi.

Ik ga nu maar aan de slag met de spare ribs. Ze moeten in de rub. Morgen gaan we ze eten!

Welkom!

Welkom op mijn nieuwe blog! Ik kon het niet laten en ben toch een nieuw blog begonnen om mijn hersenspinsels te bevrijden van mijn hersenpannetje. Ze wilden eruit, maakten mij wakker in het holst van de nacht en ze hebben mij overtuigd dat de wereld (nou ja wereld, een handjevol mensen) echt wel wil lezen wat er in ons leven gebeurt.

Hier kan je straks met regelmaat lezen hoe het met ons gaat, over welke heerlijke maaltijden we hebben genuttigd, over hoe ons hondje nog steeds niet is opgevoed, over de 3 dametjes Honeybee, over de wandelingen op de dijk, over het koude en regenachtige weer, over de reizen die we gaan maken, over de vooruitgang van mijn lieftallige echtgenoot, over hoe hij hard hij werkt, over de bbq's in onze achtertuin, over onze familie en vrienden en over wat mij bezighoudt. Kortom, allemaal best oninterressant en slaapverwekkend. Maar mocht je dat toch leuk vinden en je door de postjes heen kunnen slaan, dan ben je van harte welkom bij mijn versie van 'goede tijden, slechte tijden'!

Ik ga er fris tegenaan. Ik heb er zin in!